Şu tarafta.
Yollar birden karıştı.
NETFLIX SUNAR
Kafam allak bullak oldu. Ben şu tarafta sanıyordum.
Aklım karıştı. Bu taraf mı, emin misin?
- Seni takip ediyorum. - Yıldızı takip edeceksin.
Bırak şu yıldız muhabbetini!
En son alelade bir kuyruklu yıldızın peşine takılıp soluğu Yunanistan'da aldık.
Fena mı oldu? Değmedi mi?
O kumsallar, Mikonos!
Güzel, coşkulu insanları...
Bu tarafta. İçime öyle doğuyor. Hadi.
- İçine doğuyormuş... - Ben de bundan korkuyorum.
- Hâlâ o ahırda mı yaşıyorlar? - Evet.
Bana düşmez ama Yusuf daha iyi bir ev alabilirdi.
- Hangi parayla? - Adam marangoz.
Evet, dünyanın en berbat marangozu. Bir kere masa yaptırdım.
O kadar yamuktu ki eski masamın altına takoz olarak koydum.
- Otuz yılda şu yolu öğrenemedik mi? - Çok uzak Gaspar. Hatırlamak imkânsız.
O yüzden partilerine sadece hayvanlar gidiyor.
- Bu Thelma! Thelma! O değil mi? - Melkor, kim o?
- Yok, değilmiş. - Thelma kim ya?
Çarmıha germe gününde tanıştığım Romalı bir kız.
- İsa'lara birlikte gidecektik. - Mesih'in evine kız mı götürüyorsun?
Ne var? Adım listede. Kız da davetlim, âdettendir.
Aile partisine tavladığın kızı götüremezsin Melkor.
Gaspar, o hengâmede kimse Thelma'yı fark etmez.
Ne hengâmesi yahu? Samimi bir toplantı! Aile arasında.
- Ona da bozuğum. - Niye?
Kız kuruları gibi sırf vaftize, bebek partisine falan çağrılıyoruz.
Abuk sabuk konuşmaya başladın. Yürü.
- Zor geliyor. - Ne?
Bu uzun yürüyüş, hediye almak...
Hediye almak mı? Onları yoldan topladın be.
- Demin topladın. - Önemli olan, niyet.
- Adam Tanrı'nın oğlu. - Çiçek sevmez mi yani?
Haberin olsun, ben partiye atıştırmalık götürüyorum.
- Hadi. Ne var? - Melkor!
Müneccimsin, ikramcı değil.
Jambonlu böreğim öyle güzel ki parmaklarını yersin.
Yahudilere domuz mu götürüyorsun ebleh?
Domuz mu dedik? Jambon dedim!
İstemeyen yemez, zorlayan yok. Şiva'ya tapanlar da orada olacak.
- Onlar yer. Yürüyün. - Onlar kim?
- Didişip durmayın. - Tamam!
Beyler, içeriden hiç ses gelmiyor.
Kızı böyle bayık bir partiye çağırdığıma utandım valla.
Çıt yok, cidden bayık gibi.
- Sıkıcı. - İsterseniz...
- Topuklayalım. - Olmaz.
- Kimse görmeden gidelim. - Hayır, girelim.
Ama şöyle bir uğradık, başka planımız var, diyelim.
- Başka plan. Güzel. - Tamam mı?
- Anladın mı Gaspar? - Tamam, anlaşıldı.
- Tamam, gir. - Hadi.
- Sen kapı çalmaz mısın? - Açık işte.
- Burası değil. - Burası.
- Amma karanlık. - Merhaba!
Sürpriz!
- Amanın, gitti adam! - Manyak mısın sen?
- Ödümü kopardı ama! - Çeneme geçirdin!
- Ey Rab, lütfunla kutsa... - Bu ne be?
İsa değil o teyzeciğim!
Sende de öküz gücü varmış. Vay arkadaş!
Teyze, bunadın mı, nedir?
- Mutlu yıllar sana... - Teyze, İsa değil bu!
Yeter teyzeciğim.
Yeter, papirüs parçalarını yerden toplar mısın?
- Yeter. - Zor yaptım, bilesin.
Girin, hadi. Sürpriz parti geç başlamaz.
Ona bu güzel çiçekleri aldığım için geciktim.
- Herkes çiçek mi getirdi? - Ama benimkiler rengarenk.
- Hepsi rengarenk. - Yo.
- N'aber Üç Müneccim? - Merhaba Yusuf.
- Bir şey içer misiniz? - Olur tabii.
Neler var?
- Suyumuz var. - Su mu?
Yandaki şelaleden.
Küçük ama kayalar suyu arındırıyor.
- Tadı güzel. - Ama sonuçta su.
İsa henüz mucize yaratamadığı için şarabımız yok.
Acaba İsa, Tanrı'nın oğlu olmakla, mucizelerle falan nasıl başa çıkacak?
- Halleder. Çok tatlıdır o. - Ödüm koptu.
Valla öyle.
Onunla ben konuşacağım. Sevgi dolu bir konuşma yazdım.
- Sen mi yazdın? - Çok da güzel.
Çizimler bile yaptım, yani bence anlayacaktır.
- Otuz oldu, ha Yusuf? - Otuz!
Zaman su gibi akıp geçiyor.
Mür mü o?
- Yine mi mür? - Hayatım.
- Bir dakika. Mürün nesi var? - Biri söylemeli.
Önce çiçekler, şimdi de mür. Seneye elim boş gelirim.
- Sakin ol. - Uyar mı?
- Dedim sana. - Ne dedin?
- Balt. - "Balt" deme hiç.
- Kraliyete saygı duy. - Değiştin.
Meryem! Adam kral!
- Havalara girdi. - Yapma lütfen!
- Dedim sana. - İstediğin yiyecekleri getirdim.
Bak, o beni seviyor.
- Bakayım. Domuz değil, değil mi? - Çok lezzetli.
- Güzel kokuyor. - İyi mi?
Hay ağzına...
Çok lezzetli. Doyamazsın.
Nefis. İçinde ne var?
- Şey... - Soya! Soya var.
- Melkor yaptı. - Soya mı?
- Soya, evet. - Nasıl yapıyorsun?
Bildiğin börek işte.
Hamura soya koyup dürüyorsun. Sonra da fırına.
Soya nasıl pişiriliyor?
Palmirinha'nın Mutfağı'ndayız sanki.
Onu da çağırdım. Söyleseniz olmaz mı ama?
- Herkesin soya zevki farklı. - Saçmalama!
Söyle işte.
- İlk yiyişim. Nefis. - Ben...
Şahsen benim tercihim... Serbest dolaşan soya.
Değil mi ama? Tarlada egzersiz yapsın,
otlansın, dereden su içsin.
Doğru yaş ve kiloya ulaştığında da
boynuna baltayı vurup öldürürsün, sonra sen sağ ben selamet. Değil mi?
Aynen öyle.
Boynunu mu vuruyorsun? Anlamadım.
Melkor'un aile sırrı! Değil mi?
Annemin tarifi. Onu tanırsın.
Annen domuz yetiştirmiyor muydu?
- Soya. - Susun. İsa geldi.
Eğilin.
Işıkları söndürün.
- Sürpriz! - Sürpriz!
Siktir!
Aman be Leonor!
- Yüreğime indirecektiniz. - Bu partiden sağ çıkamayacağım.
- Ey Rab... - Teyze, salak mısın?
- Nerede bu İsa? - Kırk gündür çölde. Ama birazdan gelir.
Kırk gün çok uzun ama tatlım.
Nedenmiş? Ne olacak?
Kendini keşfediyor, karışma.
Karışmıyorum da, meraklanıyorum. Babasıyım sonuçta.
Biliyoruz, yeter.
- Babayım, hissediyorum. - Kompleks yapma...
- Merhaba. - Aman Tanrım.
Buranda bir şey var.
Hayatım, onu gerçekten davet ettin mi?
Babasını davet etmese miydim?
Babası mı? Kafa mı buluyorsun Meryem?
- Gelmeyeceğini söylemişti Yusuf. - Dur biraz, ne? Onunla ne zaman konuştun?
- Şey... - "Şey" derken Meryem?
- Bilmem. Dün. - Dün mü? Nasıl? Bütün gün beraberdik.
- Doğru söyle. - Çok gıcıksın.
- Ben mi? - Dün gece, neyse.
- Gece! Gece demek. - Gece.
- Evet. - Ben uyurken mi?
- İyi akşamlar. - Siktir.
- İyi akşamlar. N'aber? - Senden?
İkinize küçük bir hediye getirdim.
- Ay, neden zahmet ettin? - Hiç gerek yoktu.
- İkimize. - Bak hele! Ne güzel, sağ ol.
Paketi de çok güzel, kumaşa bayıldım.
Bak Yusuf! Eve bir tablo assak da içimiz açılsa demiyor muydum?
Bizim aile. Bak.
Öyle dediğini hatırladım.
- Ne? Hatırladım derken? - Lafın gelişi.
Konuşmalarımızı mı dinliyor?
- Olay çıkarma. - Özel hayatın ihlali bu. Güç suistimali!
- Bayıldık! Sağ ol. - Evet, bayıldık.
- Beğenmenize çok sevindim. - Çok güzel.
Gördün mü? Ben yarım çıkmışım!
- Sanat bu! - Sanatmış!
Sanatçının herkesi yapmaya vakti yoktu.
Vakti yokmuş. Büyük sanatçı!
- Kimmiş? - Benim.
Sen ulu Tanrı değil misin? Kusursuz Tanrı değil mi bu?
Daha bir resmi bile bitiremiyor.
İşim başımdan aşkındı Yusuf.
Adam beni alaya alıyor Meryem.
Melek kanadı da getirdim.
Ama uçmak değil, yemek için!
- Gülme. - "Uçmak için değil!"
- Meryem, lütfen! - Ne var, espriden de mi anlamıyorsun?
Nuh o espriyi yıllar önce buldu!
Bunu İsa'ya söyleyeyim de yaysın.
- Evinde gibi davran. - Öyle sayılır zaten.
- Benimle kafa mı buluyor? - Partiyi mahvedeceksin.
Peki. Alo! Tek kişilik şovun bitti mi?
Bitti mi? Al sana alkış. Şimdi git.
- Ne oluyor millet? - Oğlum!
- Sürpriz! - Sürpriz!
Eyvah...
Sarıl bana canım!
Vay! Evi doldurmuşuz!
Bu önemli biri değil. Çık dışarı. Boş verin.
- İso herkes uyuyordur, dedi. - Yine mi şarkı söyleyeyim?
- Hayır teyzem. - Ne tatlı. Kıyafete bayıldım.
- Kimin doğum günü? - Hiç... Benim.
Hınzır! Bak, hiç söylüyor mu! Bilsem hediye alırdım.
- Saçın başın dağılmış. - Bu bir âlem.
Kim bu? Arkadaşını tanıştırsana.
- Kim kim? - Benim!
- Ben Orlando. - Nasılsın?
İyidir, siz?
Tanışmaya gerek yok, gidiyor.
- Nereli bu arkadaş? - Çölden baba, tanımazsın.
- Nasıl yani? - Ben çölden...
- Lupita teyze! - Nonoş mu bu?
- Diğeri esmerdi çünkü. - Hayır!
- Kusuruna bakma. - Olsun.
Ye şunu.
Götür şunu. Hadi!
Teyzem de cüzzamlılarla solculara öyle diyor.
Sonra yine gel.
Anne, bana böyle şeyleri haber ver.
Çölde kırk gün geçireceğini nereden bilecektim?
Söylemedin ki? Hâlimi düşünsene.
Haklısın, özür dilerim. Benim için müthiş bir parti hazırlamışsın.
Özür dilerim anne.
Bugün döneceğimi nereden bildin?
- Amcan... - Merhaba.
- Vitorio amca! Özledim. - Koçum.
- Nasılsın? - İyiyim.
- Sakal bırakmışsın. - Beğendin mi?
- Bayıldım. - Çöl hayatı işte. Biraz saldık.
Onu uzatmışsın da, göğsünü niye tıraş ettin?
- Bu, şey... Yüzmek için. - Yüzmek mi?
İsa! Canım oğlum, aslanım benim.
Otuz yıldır sevip ilgilendiğim oğlum.
Sana bir hediye aldım evlat.
Baban sana güzel bir şey yaptı.
- Vay! Bana mı? - Evet, sana!
- Nasıl çalışıyor? - Dinle oğlum. Bak, sadece senin için.
Konsepti anladık sanırım.
- Hoş bir flüt olduğunu anladık. - Çok sağ ol.
Ben de sana bir hediye yaptım. İşte burada.
- Şuna bak. - İnanmam!
Tek elle bile çalarsın. İzle.
Vay be!
Yeter!
- Müthiş bir tını. - Çok iyi!
Flütle yapabilir misin Yusuf?
Bu daha farklı bir alet.
Öyle tabii. Bir gün sana Beatles çalmayı öğretirim.
- O ne? - İso! Ailene bayıldım.
Lupita teyzeye tanışmamızı anlatıyordum. Ama bence anlamadı.
- Gerek yok. - Harika bir hikâye!
- Hiç ilginç değil. - Yo, ilginç!
- Yemiyor muyuz? - Yiyişmeyi anlatacaktım.
Hayır! Onu demedim, deli misin?
- Neden? - Anlatacağım şey...
- Kimse merak etmiyor. - Anlatsın, merak ediyoruz.
- Güzel anlatamıyor. - Hiç de bile.
- Bir vahada yıkanıyordum. - Anlatamıyor.
- Çıplaktım. - Sonra?
Sonra adres sordum.
- İstedim, o da verdi. - Verdim tabii. Hem de ne vermek.
Lupita teyze!
Ey Rab, lütfunla kutsa...
- İçkini dökme! - Olay o değil!
Kes şunu!
Ver şunu. Garibim, anlamıyor.
- Elini ver... - İsa, bir şey diyeceğim.
Seninle hassas bir mevzu konuşacaklar.
Rahatla, kalbini sevgiyle doldur ve hazırlan.
- Bak, açık fikirli ol. - Açık fikirli ol.
- Açık fikirli. - Tamam.
Çok sinir bozucu. Peki. Ne oldu?
- Oğlum... - Evet.
Baban, Vitorio amcan ve ben seninle konuşacağız.
- Konu nedir? - Önemli bir şey.
- Nedir? Söyle. - Hassas bir konu. Senin...
Günlüğümü mü buldun?
Eşyalarımı karıştırdın? Ben çekmecelerini açıyor muyum?
Günlüğümde hiçbir şey yok!
Sinir oluyorum, bu evde mahremiyet yok! O yüzden kaçıyorum!
Bir benim mi ilişkilerim olamaz?
- İsa... - Rüyalanmak da mı yasak?
Kuzenime rüyalanamaz mıyım? Benim de kanım kaynıyor!
- Ne günlüğü? - Bulmadınız mı?
- Mevzu o değil. - Günlük yok zaten ya!
Benim günlüğüm yok! Ne?
Konuşmak için uygun bir an, dedim.
O kadar mı? Burada konuşalım.
Burada olmaz oğlum. Odamıza gidelim, lütfen.
- Neden? - Daha iyi.
- Gidelim mi? - Orlando, rahatına bak.
Herkesle iyi anlaşırım, bilirsin. Lupita'yla şimdiden kaynaştık.
Şu kralın takısına da dibim düştü.
Altın.
Hadi canım, sen de!
İnanmıyorum. Şu ne taşı?
Tatlım, seni çok sevdiğimizi biliyorsun, değil mi?
Hayatım... Ben söyleyeyim.
Bunu ben söyleyeyim.
- Tamam. - Otuz yıldır
kendimi buna hazırlıyorum, o yüzden ben söyleyeyim.
İsa.
Sana şunu söyleyeceğiz...
- Senin baban benim. - Orospu çocuğu!
- Bunu niye yaptın? - Şerefsiz orospu çocuğu!
- Ne? - Söylemek istediğimi biliyordu Meryem!
Zaten öğrenecekti.
Ama benim söyleyeceğimde anlaşmıştık!
Ne oluyor? Vitorio amca babam mı?
Amca değil, Tanrı.
- Konuşma adabından bihaber! - Onu bulan benim.
Kibirlisin, nezaketten nasibini almamışsın.
- Bak oğlum... - Üvey oğlun. Öz babası benim.
- Ortada bile yoktun! - Yokmuşum! Her zaman, her yerdeyim.
- Otuzbir çekerken bile yanındayım. - Ne? Ama olmaz ki.
- Şu kabalığa bak... - Yeter.
Bitti mi? Birbirimize saygımız kalmadı mı?
Anne, şunu bir netleştirelim. Vitorio amca Tanrı mı?
Vitorio amca diye biri yok! Affet.
Kafanı karıştırmamak için uydurduk.
Tanrı'yım ve babanım. Bunu bil.
Peki Yusuf'la bağım ne?
Yusuf... Nasıl desem? Manevi baban.
Böyle şeyler söyleyince tepem atıyor!
- Bakıcı gibi bir şey. - Kafasına dolap fırlatacağım.
Döner merdiven, açık konsept mutfak yap biraz.
Boynunda sedir kırarım!
- Dinozorları tek osurukla yok ettim. - Siktir!
Yani sen ve annem...
- Hayır. - Hayır mı?
- Aramızda bir şey olmadı. Hiç. - Hiç.
Lütfen. Hiçbir şey.
Yani...
- Ne? - "Yani" ne?
- Şey... - "Şey" ne?
- Şeyi unuttun mu... - Meryem, ne demek istiyor bu?
- Ne? - O neydi Meryem?
- Onun içine girdim. - Ne dedin lan sen?
- Bir daha söyle! - Yeter!
- Sen daha beni tanımıyorsun! - Yusuf!
Deli misin sen?
- Sakin ol arkadaşım. - Biraz saygı göster!
- Senin de içine girerim. - Romalı tanıdığım var.
- Meryem, Yusi'yi sakinleştir. - Sokturma Yusi'ne lan!
- Yusi... - Balta sapı yapıyorum ben!
- Akıllı ol. - Alo! Yeter be!
- Çocuğun feleği şaştı. Mutlu musun? - Anlamıyorum!
Tatlım, otuz yıl önce melek Cebrail geldi,
Tanrı'nın oğlunu doğuracağımı söyledi, ben de kabul ettim.
Sonra da baban da...
Yani seni evlat edinen baban Yusuf,
hayatımda tanıdığım en iyi adam da bunu kabul etti.
- Ben Tanrı'nın oğlu muyum? - Aynen öyle.
Şimdi kelamımı yayman lazım.
- Ne kelamı? - Benimki.
Sen birine söyleyeceksin, kulaktan kulağa ikişer üçer yayılacak.
Saadet zinciri gibi mi?
İçini ferah tut oğlum. Hayatın senin için başka planları var.
Ya benim planlarım ne olacak?
Hayallerim ne olacak? Tutkum?
- Neymiş o canım? - İyi ki sordun anne.
Çölde kendimi daha iyi tanımaya çalışıyordum.
Orlando'nun yardımıyla anladım ki
jonglörlükte uzmanlaşmak istiyorum.
- Ne var? - Jonglörlükmüş...
Bırak jonglörlüğü. Artık süper güçlerin var.
Nasıl yani?
İzin verirsen...
Ne? Ne var?
Hiç, sadece... Şunu görüyor musun?
Oldu.
Deli midir, nedir...
- Yusuf, kolun! - Ne yaptın sen?
Yusuf! Sakin ol. Ne yaptın?
Babama ne yaptın?
Sık dişini, bana bak.
- Sık dişini. - Kolum mu o?
- Şuna bak! - Tanrı'nın kulları...
Geri tak, mucize gerçekleştir.
Hiç tecrübem yok. Kusura bakma baba. Dayan!
Yavaş. Dur...
Taktım galiba. Çalışıyordur.
Göt herif!
- Kolaydı. - Acıyor lan!
- Ben mi yaptım? - Bir daha sakın yapma!
Bir daha yaparsan seni... Yine yaptı!
Bunu neden yapıyorsun? Yusuf, dayan.
Koluna bak.
Yusuf? Hayır!
Yusuf.
- Yerine tak, acıyor! - Dayan!
Galiba bükmem lazım, güçle alakası yok.
Gördünüz mü?
- Bayağı hoşuma gitti ha. - Dedim sana.
Artık Tanrı olduğunu idrak etmen lazım.
- Tamam da... - Artık ne istersen yapabilirsin.
Orlando'yla sırt çantalarımızı alıp gezebilir miyiz?
O kadar değil.
Artık seni başka mücadeleler bekliyor.
Ama eski hayatımı seviyordum.
Yeni mücadeleler istediğimden emin değilim anne.
Tanrı'nın oğlu olmak lütuf.
Yusuf'un oğlu olmayı yeğlerdim.
Göt oldu!
Yusuf meteliğe kurşun atıyor.
Güç desen yok, yetenek desen yok, toplumun saygısından bile yoksun.
Aciz olmaktan utanmıyor ama kendim olmama izin veriyor.
Sağ ol aslanım. Ben de seni seviyorum.
Hayatta hiç seçme şansım oldu mu?
Yoksa her şeyime, bana sormaya bile tenezzül etmeden mi karar verildi?
Şu anda bunu hazmetmek zor, biliyorum
ama artık daha büyük bir amacın var.
Düşünmem lazım.
- Şimdilik yalnız bırakalım. - Tamam.
- Gidelim. - Tamam.
Gidelim. İsa iyice düşünüp taşınsın.
- Tabii, siz gidin. - Ama çocuk yalnız kalmak istiyor.
Evet ama benim açımdan fark etmiyor.
- "Gideyim" madem. - Onunla konuşurum.
Pardon.
- Aman! - Affedersin oğlum.
- Dalmışım. - Kusura bakma.
Parmağını şöyle şaklatır mısın?
Şöyle havaya kaldıracaksın. Ver elini.
Millet, su şaraba dönüştü!
- Sağ ol oğlum. - Yusuf.
- Duyuyor musun? Bu da ne? - Evet.
Tanrı çok iyidir
Dünyayı yedi günde yarattı
Bir süre sonra da
Boğdu öz çocuklarını
Adam ve Havva'yı yarattı Seks yaptı onlar da
Madem tek bir aile vardı Biz nasıl geldik dünyaya?
Ayrıntılara takılmayalım İnancımızdan olmayalım
Tanrı büyüktür Akıl mantık ermez ona
İlk evladı İsa Mesih Hoplatıyor yürekleri
Çölün kavurucu sıcağında Gördüm kocaman... kudretini
- Çok güzel! - Bravo!
Sağ olun! Kafiyeleri hâlâ çalışıyorum. Daha iyi olacak.
Sonra bir tane daha söylerim.
"Gökten erkek yağıyor" diye dinî bir şarkı yazdım.
- Seversiniz. - Tabii.
- Hadi, yiyelim. - Hadi!
- Hadi, yiyelim! - Yemek zaten başlamadı mı?
Bunu çalar mısın?
Bunu takoz olarak kullanabilirim. Klavye dingildiyor.
Yusuf, bir işe yaradı!
Arkadaşlar, bu Thelma.
Merhaba! Burayı çok aradım ama nihayet buldum ve işte buradayım.
- Thelma kim? - Bir arkadaş. Arkadaşım.
- Tadar mısın? - Parayı peşin alırım.
Münasip giyinmeni söylemedim mi?
- Giyindim işte. Gayet münasip. - Üşüyorsundur.
- Yok be, sıcakladım bile. - Kalsın. Böyle harikasın.
Yatak odasında üşümezsin.
- Ben Meryem. - Pontius'un kızlarından mı?
Hayır! Meryem doğum günü çocuğunun annesi.
- Burası da onun evi. - Annesi mi? Vay, tebrikler.
Valla istesen para kırarsın.
- Nasıl yani? - Dindarlığımızı övüyor sadece.
- Meryem bakire, lütfen... - Bakire mi?
- Bu işe girer mi? - İlgilen.
- Tamam. - Gel, konuşmamız lazım.
Kızı buldum, %30 komisyon alırım. Köpüklü şarap var mı?
Evet, şarabımız var.
Leonor, buraya.
- Ben İsa'nın babası. - Süper.
Özel tasarım mobilya işindeyim. Bir şey gerekirse söyle.
Sus! Tabii ki fahişe değil!
- Sadece aç. - Ya orospu ya da deve kuşu. Hangisi?
İçinde yaşadığı cinsiyetçi toplumun baskısına
boyun eğmek istemeyen bir insan sadece.
Öyle mi? O zaman söyle ona... Oha!
...bugünlük toplum kurallarına uyuversin.
İşte, al buyur!
Tam bir zorbasın!
- Ben mi? - Evet, sen.
- Her kız arkadaşımı eleştiriyorsun! - Yumruğu basarım.
- Thelminha, buraya gel. - Köpüklü şarap!
- İşte! - Benimkini al!
Benimki tatlı, denesene.
- Kim kuru üzümlü pilav yapar yahu? - Ben!
Sofradaki her şeyi ben yaptım.
- Hindiye de sarmısak koydum. - Niye ki Yusuf?
Patates salatasına bizim bahçe elmalarını koydum. Nefis!
Bu yıl çikolatalı pasta da yok millet.
Bu yılki sürprizim cevizli pasta! Üç kat sulu erik, üstüne rom...
Yusuf, başka değişiklik yapma bence.
Hadi Balt, meyve şekerlemesi denesene.
- Ben bayıldım! - Öyle mi?
Evet! Bir de kişniş olsa tadından yenmez.
- Unutmuşum! Vardı. - Şimdi koy.
Yerini Meryem bilir. O nerede sahi?
- İso'yla değil mi? - Olabilir.
- O ne? - Prodüksiyon sette unutmuş.
- Kişniş koyayım. Ver sen. - Gerek yok!
- Sürpriz hediye zamanı. - İyi fikir. Sürpriz hediyeleri verelim.
Bana Baltazar çıktı.
- Ama söylenmez ki teyze. - Hareketlerle mi anlatayım?
Lupita teyze canına susamış herhâlde.
Hediye getirmedim ama bir saatlik hediye kartı verebilirim.
Çekilişte de sen çıktın.
Keyifli parti, değil mi?
- Sadece tütsü. - Bari bana yapma.
Kafa dengi tipler.
Yusuf'u gördün mü?
Ha, gördün mü?
- Benden daha ne kadar kaçacaksın? - Saygı göster.
- Ne zaman? - Saygı göster.
Gizlice içmezsin, seni tanırım. Kafana girdim.
- Evimdesin Vitorio. - Ayartmak için öyle demene bayılıyorum.
- Yeter Vitorio. - Bu ahır ve keçi sidiği kokusuna hayranım.
- Yeter. - Koca bir taş yarattım.
- Hissediyor musun? - Evet.
Demek Nuh hayvanları gemiye öyle koymuş. Güzel hikâye Tanrı.
Biz şeyi arıyoruz... Diğerlerini arıyoruz.
- Melkor'la gelmedin mi? - Evet, acaba Melkor...
...şu çalılıkta mı diye merak ettim.
- Evden çıkan olmadı. - Ben yine de bir bakayım diyorum.
Niçin?
Sanki tütün kokusu alıyorum.
- Orada. - Orada mı?
- Dümdüz git. - Şurada.
Gölgelerin arasında gördüm.
- Delilik bu. - Öyle, değil mi?
- Gidelim buradan. - Ne yapıyorsun?
- Birlikte kaçalım. - Yeter.
İnsanlığın zaten suyu çıktı, inceldiği yerden kopsun.
- Olur mu? - Hayır.
Bize sahilde bir otel yaparım. Kendi işin olur.
Yapamam.
Dilediğini yaparsın. Bunu otuz yıl bekledim.
Ya İsa kabul etmezse?
Başka salak bulurum.
- Kim olsa söz geçirir. - Bir konuşayım.
- Başka gezegene gidelim mi? - Yeter Vitorio.
- Mars'a gideriz. - Yeter.
- Jüpiter'e. -Lütfen.
- Uranüs'e. - Fısıldamasan?
- Uranüs uzak ve sıcak. - Böyle konuşma.
- Ama ben sakalımla seni ısıtırım. - Sesin.
- Nelere kadir, biliyorsun. - O sesi kullanmak zorunda değilsin.
- Yeter! - Ne var?
Kes şunu Vitorio. Delirdin mi?
- Hayatımı mahvediyorsun. - Delisin!
- Kafamı karıştırıyorsun. - Ne oluyor?
Beni delirtiyorsun. Gel buraya.
- Yeter. - Bir taş daha yarattım. Hisset.
- Meryem! - Eyvah, Yusuf! Yusuf geliyor.
Hadi... Bizi görecek.
Meryem?
Nerede bu kadın?
- Onu kör edeyim mi? - Kes şunu.
- Bir çırpıda olur. - Kes.
Topal yapayım mı? Şu ara moda. Her köşede iki tane var.
- Belki... - Yapalım.
Kes şunu! Kafayı yiyeceğim.
- Düşüneceğine söz ver. - Önce İsa'yla konuşayım.
- Sana değer veren bir adamı hak ediyorsun. - Tamam, bırak.
Git hadi.
Benim aşkıma.
- Yardımcı olayım. - Müsaadenle.
- Nereye? - Burada yaşıyorum.
- İsa dinleniyor. - Ne?
Çok yoruldu. Ama uğradığını söylerim. Tamam mı? Görüşürüz.
- Ben annesiyim. - Biliyorum.
- Not bırakmak ister misin? - Benimle dalga geçme.
Senin gibileri bilirim. Babalara oğullarını öldürten tanıdıklarım var.
- Meryem'di, değil mi? - Sen Meryem Hanım de.
Meryemciğim diyeceğim. Meryemciğim, İso yorgun.
Çöldeki o kırk gün çocuğun aklını başından aldı.
Yapabileceğini bile bilmediği bir sürü şey yaptı.
Bırakalım dinlensin, olur mu Meri?
Birincisi, "Meri" ne sıçtırma.
Tamam mı? Karşında öz hakiki Meryem var.
Yılanın kafasını ezen sahici, gururlu Meryem.
Oğlumu bir çöl dilencisine yedirmem.
- Dilenci değil, gönüllü. - Bak, sana ne diyeceğim.
O odaya gireceğim yoksa bundan sonra gönüllü olacağın iş,
yarısı yenmiş, çürümüş hayalarını Ölü Deniz'in dibinden kurtarmak olur.
- İyi, buyur. - Müsaadenle. Sağ ol.
Amma agresifsin.
İsa. Kilitledin mi?
- O kilitlemiştir. - Kapısını asla kilitlemez.
Yavru kuşunu bırak, uçsun Meri.
İsa!
Uyuyor, çaydandır.
- Ne çayı? - Kafası karışmıştı.
Düşünüp kafa dağıtmak istediğini söyledi, ben de ona çay yaptım.
- Ne çayı? - Mutfakta bir köşede saklı buldum.
- Yusuf'un glokom çayını mı yaptın? - Sert midir?
Ne kadar koydun?
İsa susamıştı, garibim. Hepsini içti.
Tatlım?
Bu çay işe yaramadı.
Ben annen bebeğim.
- Tatlım? - Orlando?
- Tatlım? - Orlando!
- Hayatın senin için başka planları var. - Daha büyük bir amaç.
TEBRİKLER YETİŞKİN İSA XXX YIL!
Açık fikirli ol.
Nonoş mu bu?
İsa, Tanrı'nın oğlu olmakla nasıl başa çıkacak?
Artık Tanrı olduğunu idrak etmen lazım.
Artık ne istersen yapabilirsin.
Neredeyim ben?
Kafanın içindesin.
Siz kimsiniz?
Biz de aynı zorlukları yaşadık.
Ben Buda, bu da Şiva.
- Sen kimsin? - Tom Cruise bir gün açıklayacak.
Bir de Jah var ama ulaşılması zor.
Varsa fasulye yiyebilirim.
Allah da var. Bak.
Birazdan döner, değil mi?
Evet, biraz çekingen.
Dört kolun olması gerekmiyor mu?
Siktir. Agnaldo!
Bekle, geliyorum. Pardon! Geliyorum.
Bir dakika, pardon. Öğle arasındaydım.
Herkese merhaba.
- Yerini al. - Sakin ol.
İsa, tanrı olmak acayip eğlenceli.
- Başka planlarım vardı. - Bizim de.
Böyle maviye boyalı hâlde arkama sürttürülmesini ister miydim?
- Ben de eğlenmiyorum. - Ama neden ben?
Öfkeni bastırmak, birine atmak için eline kor ateş almak gibidir. Seni yakar.
- Geyiği kes Buda! - Ne var?
Cevabını bilmediğin bir şey çıkınca her şeyi bilirmiş gibi bir şey uydurursun.
Bir halt da bilmiyorsun.
- Senden iyi biliyorum. - Hayatın anlamı nedir?
Şey, hayatın anlamı...
Nehirde sürüklenen bir yaprak,
suyun ve sınırların olmadığı...
Bu saçma klişelere anca müritlerin kanar.
- Burada sökmez canım. - Bilmiyorsun, itiraf et!
Dondurma olsa da yesem.
- Arkadaşlar, odaklanalım. - Neden korkuyorsun İsa?
Başarısız olmaktan, yanlış anlaşılmaktan korkuyorum.
Her şeyi yaz. Böylece kimse yanlış anlamaz.
Ama bunun için doğru kişi miyim?
Rahat ol be oğlum!
İnsanlar saftır. Önlerine ne koysan inanırlar, net.
Bana bir bak!
- Şiva'ya bir bak! Şu tipe bir bak! - Bir fırt?
Sizce kabul etmek zorunda mıyım?
Bu fırsat bir daha ele geçmez derim.
Eksik olmayın, sayenizde kafam rahatladı.
Aferin sana İsa. Öğrenmeye devam ettikçe...
- Ne oluyor be? - Burama kadar geldi!
- Yeter! - Ne oldu?
- Dayanamıyorum! - Diyordum ki...
Evlat olsa sevilmez!
Herkes sakin olsun. Bunlara lüzum yok.
- Ben gidiyorum. - Çak.
- Hani diğeri? - Çak kanka.
Aynı zamanda hem baba hem de oğul olacağının farkında mısın?
- Çok acayipmiş kanka. - Boş ver onu, kafa uçtu iyice.
Kafa bir milyon.
Neredeyim ben?
Siktir.
Kahretsin!
Bu tablonun adını Tanrı'nın Yeni Oğlunun Vaftizi koyacağım.
- Kahretsin! - Olmadı mı?
- Yine mi? - İnanamıyorum.
- Bu kez olacak. - Emin misin?
- Defalarca denedin... - Şarap rengi sanki biraz...
Bak, ne diyeceğim. Oldu bitti.
Oldu işte.
Sen de vaftiz edildin, böyle yaptım, bitti.
Çok şükür Tanrım!
Neler oluyor?
- İsa! - Rabb'im, sana şükürler olsun!
Geri döndü!
Döneceğini biliyordum.
- Çok sevindim. - Nereden?
Bir haftadır yoktun.
Beş dakika gibi geldi.
Yusuf'un çayı çok sert, dedim ya.
Görevinden vazgeçtiğini sandık.
Hayır, düşünüyordum.
İso, rahat ol. Onlara gerçek hâlini anlattım.
Ne çılgın olduğunu anlattım. Yaramaz bir Oğlak erkeğidir,
- bazen fazla yaramazdır, dedim. - Bak, Orlando...
Üç Müneccim de sağ olsunlar, bana yardım ettiler.
Kesinlikle haklısın, kimse senin adına kaderini seçemez.
Orlando bu evde bir lütuftu.
- Ay, sus! - Valla!
İbrahim'e oğlunu öldürmesini söyleyişimi yapsana.
Dur, yapıyorum!
Buraya gelirken
yolda baltalı İbrahim'e rastladım. "İbrahim!" dedim...
Bunu biliyorum, onun esprisi değil.
Başkasının esprisini çalıyorsun!
- Aşk olsun! - Şunu demeye geldim...
İso, sakin ol.
- Ne var? - Geç kaldın. Artık Tanrı'nın oğlu benim.
Sen Yusuf'a dönebilirsin.
Orlando.
Bana Lucifer demenin zamanı geldi.
- Ha siktir. - Bana Lucifer de.
Seni çölde baştan çıkarmak öyle kolaydı ki İsa.
Nasıl yani?
Bir çırpıda yaptım.
Bunca zaman bambaşka biri olduğuna inanamıyorum.
Beni kullandın mı yani?
Sana inanmıştım be abi.
Gerçek sandım, özelim sandım.
Ama yok, meğer beni kullanıyormuşsun. Mikropsun sen.
Göt oğlanı!
- Lucifer, sana emrediyorum... - Defol!
Tanrım!
Vay be, sevdim bu gücü!
İşin bitti dede!
Tanrı'nın devri kapandı.
- Gücü oğlu devralacak. - Ben yaparım, eğer...
Gücünü ben devraldım, oğlu benim.
First lady'm kim olacak?
İğrenç.
Bulamıyorum... Alo!
Çek o pis ellerini karımın...
Kahretsin!
Dünyayı yine muazzam yapacağım!
İntikam zamanı geldi.
- Ratatuy'culuk oynasınlar bakalım. - Vaftiz babalarım!
Oğlum, bana ne oluyor, bilmiyorum.
Bizi yalnız sen kurtarabilirsin.
Orlando.
Güzellikle ya da zorla olacak.
Şuna bak sen!
Balık mı? Ciddi misin?
Kusura bakma, yeni öğreniyorum.
Meryem, git, ekmek al.
Sana gerçek yeteneği göstereyim.
Aman Tanrım.
Yararı yok İsa. Beni yenecek kapasitede değilsin.
Benimle gel. Dünyayı birlikte yönetelim.
Kimse bizi durduramaz.
Yeteneği göreceksin.
Denemenin faydası yok. Sana ne istersem yapabilirim.
İşte böyle. Dön.
Dön, dön ve dur!
Şimdi Macarena dansı!
Eller başın üstüne, evet!
Twerk yapabilir misin? Aşağıya kadar.
İşte budur yavrum!
Göster kendini. İşte böyle.
Limbo dansı, hadi.
Aferin. Bakayım.
İşte böyle. Tek ayak üstünde.
Ejderhadan kaç! Nerede?
İşte orada! Koş!
Hobbit'sin! Elması al!
Mağaraya götür ve ejderhadan kaç.
Sana ateş püskürttü! Eğil!
Kalk! Elması al. Gir mağaraya!
Ve kestik! Yoruldum.
Hadi Meryem. Dans et!
Dans et!
Fareler! Burayı fare basmış!
Oğlum, o aramızda.
Orlando, sen...
Haklısın.
Biliyorum.
- Tanrı'nın devri kapandı. - Öyle.
- Ve dünyada Tanrı'nın tek oğlu olabilir. - Zeki insanları seviyorum.
O oğul da
her yerde olabilir.
Nasıl yani?
O aramızda.
Anladığımı sanmıyorum.
Tanrı her yerde.
Şu anda orada kırık kalçayla yatıyor.
Ama ayrıca her birimizin içinde.
Sen de dâhil.
Nasıl yani? Ben pek...
Anlamadın mı?
Bu da ne?
Ne? İsa nerede?
Boş ver, gitti. Korkağın teki.
Yapamayacağını biliyor.
Biliyor...
Kendimi pek... Biliyor...
Yediğim bir şey dokundu galiba.
Sadece mide ekşimesi.
Siktir git!
- Yusuf! - Meryem!
- İyi misin? - Evet.
Bana bak.
Ne oluyor?
Oha Baltazar.
Reçel mi bu?
Etrafta fareler görmüştüm. Neredeler?
Bana neden lazımsın, anladın mı?
Evet baba.
Kötülük daima döner dolaşır, geri gelir.
Hiç şaşmaz.
- İyi misin İsa? - Şimdi iyiyim anne.
Kışt! Defolun!
Görevini kabul etmene sevindim oğlum.
Henüz kabul etmedim baba.
Nasıl yani? Anladığını söyledin.
Biliyorum ama kabul etmedim.
Her şeyi bırakmaya hazır mıyım, emin değilim.
Hem bana pek uygun da değil. Ben...
Senin tarzına katıldığımı söyleyemem.
Sırf eğlencesine bir babaya oğlunu öldürtmek,
herkesi öldürüp koca bir şehri taşa çevirmek,
Yunus'u bir ay koca balinanın karnında tutmak...
Bunlar yanlış şeyler.
Ben jonglörlük, incik boncuk,
müzik, şiir seven bir adamım.
Tarzlarımız farklı, biliyorum.
Bazen şakalarım aşırıya kaçıyor. Ama beni bir dinle.
Şimdi 30'una girdin, değil mi?
Şuna ne dersin? Üç yıllık bir staj deneyelim.
- Bu mümkün mü? - Tabii.
33 yaşına geldiğinde bu işi yapmak istemezsen
ben başka birini bulurum, sen de şiirlerine,
müziğine falan dönersin.
Bir dakika. Gerçekten mi?
Üç yıl sonra fikrimi değiştirirsem her şey eski hâline dönebilir mi?
Tabii, 33 yaşında gitmekte özgürsün.
Söz mü?
Tanrı'yım, bende yalan olmaz.
Tamam. Ama bir şartla.
Neymiş o?
Havarim olacak 12 adamı ben seçmek istiyorum.
Anladım.
12 adam olması şart değil, biliyorsun, değil mi? Kadın da olabilir.
Biliyorum ama aklımda 12 adam var zaten.
- Vardır tabii. - Millet, ne oldu?
- Vay anasını! - Ne oluyor be?
Öldü.
Ödümü kopardı. Birden çıkıverdi.
Bunlara hiç lüzum yok. İşte bundan bahsediyordum.
Hadi, dirilt şunu.
- Şurada yangın var. - Nerede?
Meryem, benimle gel.
- Gelemem. - Çabuk gel.
Bu evde yangın çıksa anında yayılır.
Seninle bir kız yaratmak istiyorum.
- Yangın nerede? - Yangın yok. Kes.
- Ne? - Hiç.
Bunlara ne lüzum var?
Gel bakayım.
- Annene veda et. - Güle güle oğlum.
- Hoşça kal anne. Hakkını helal et. - Seni seviyoruz.
- Görüşürüz. - Tanrı'ya emanet.
Ortalığı batırdık teyze, kusura bakma. Vay!
Cennete mi gidiyoruz?
Bu mu? Yok canım. Celile'ye gidiyoruz.
Gösterişli gitmeyi seviyorum, ışık efektleriyle falan.
Fakirler bunlara bayılıyor.
- Tanrı! - Ne var Yusuf?
Onunla konuşmak istiyorum. Beni dinle Tanrı.
Meryem ve İsa'nın sevgisi uğruna seninle bu gereksiz kavgaya girerek
çocukluk ettim.
O yüzden özür dilemek istedim.
Acaba seninle...
...dost olabilir miyiz?
Tabii.
- Dost muyuz? - Dostuz.
- Gidelim mi? - Bu ne içindi?
- Tokalaşma yahu. - Kolum!
Çok acıyor lan!
İSA MESİH
TANRI
MERYEM - YUSUF
BALTAZAR - MELKOR - GASPAR
LUPITA TEYZE - LAZARUS
BUDA - ŞİVA - AGNALDO
JAH - UZAYLI